Ludwig Schneider

Architekt
23.03.1855 29.12.1943 Namysłów

Biografia

Ludwig Ignatz Anton Schneider urodził się 23 marca 1855 roku w Namysłowie. Był synem adwokata Augusta Schneidera. W 1887 roku ożenił się z Elisabeth Halamą w Bytomiu. W latach 1908-1909 mieszkał we Wrocławiu, a w 1910 roku kupił parcelę w Złotym Stoku.

Schneider był bardzo dobrym znawcą Dolnego i Górnego Śląska. Projektując kościoły, zwracał uwagę na układ urbanistyczny i potrzeby miejscowości, dlatego wielkość świątyń odpowiadała liczbie wiernych. Dbał o proporcje naw, rozmieszczenie ołtarzy, konfesjonałów, a nawet szerokość odstępów między ławami. Wznosił głównie kościoły katolickie, pozostając blisko biskupa wrocławskiego Georga Koppa, który konsekrował większość jego świątyń.

W swojej twórczości łączył różne materiały budowlane - kamień, cegłę klinkierową i cegłę suszoną. Preferował styl neogotycki, ale projektował również w stylu neoromańskim i neobarokowym. Był zwolennikiem różnorodności struktur przestrzennych, tworząc kościoły halowe, pseudobazylikowe i bazylikowe. Według jego projektów powstało ponad 40 kościołów, głównie na Górnym Śląsku, ale także na Morawach, Dolnym Śląsku i w Danii.

W 1914 roku przeszedł na emeryturę z powodu choroby oczu i zamieszkał w Złotym Stoku. Mimo to kontynuował lokalną działalność projektową, tworząc m.in. dwie wille na Humlu. Uczestniczył również w obchodach 1000-lecia górnictwa, nadzorując prace z tym związane. Zmarł 29 grudnia 1943 roku w Złotym Stoku, gdzie został pochowany.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Projekt ponad 40 kościołów katolickich, głównie na Górnym Śląsku
Bazylika św. Antoniego w Rybniku (1903-1907)
Kościół św. Albana w Odense w Danii (1906-1908)
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie (1898-1901)
Kościół św. Józefa w Katowicach (1898-1900)

Ciekawostki

Jego kościoły były konsekrowane osobiście przez biskupa wrocławskiego Georga Koppa
Na emeryturze mimo choroby oczu projektował wille w Złotym Stoku
Projektował kościoły o różnej strukturze przestrzennej: halowe, bazylikowe i pseudobazylikowe

Udostępnij