Ludwig Schneider
Biografia
Ludwig Ignatz Anton Schneider urodził się 23 marca 1855 roku w Namysłowie. Był synem adwokata Augusta Schneidera. W 1887 roku ożenił się z Elisabeth Halamą w Bytomiu. W latach 1908-1909 mieszkał we Wrocławiu, a w 1910 roku kupił parcelę w Złotym Stoku.
Schneider był bardzo dobrym znawcą Dolnego i Górnego Śląska. Projektując kościoły, zwracał uwagę na układ urbanistyczny i potrzeby miejscowości, dlatego wielkość świątyń odpowiadała liczbie wiernych. Dbał o proporcje naw, rozmieszczenie ołtarzy, konfesjonałów, a nawet szerokość odstępów między ławami. Wznosił głównie kościoły katolickie, pozostając blisko biskupa wrocławskiego Georga Koppa, który konsekrował większość jego świątyń.
W swojej twórczości łączył różne materiały budowlane - kamień, cegłę klinkierową i cegłę suszoną. Preferował styl neogotycki, ale projektował również w stylu neoromańskim i neobarokowym. Był zwolennikiem różnorodności struktur przestrzennych, tworząc kościoły halowe, pseudobazylikowe i bazylikowe. Według jego projektów powstało ponad 40 kościołów, głównie na Górnym Śląsku, ale także na Morawach, Dolnym Śląsku i w Danii.
W 1914 roku przeszedł na emeryturę z powodu choroby oczu i zamieszkał w Złotym Stoku. Mimo to kontynuował lokalną działalność projektową, tworząc m.in. dwie wille na Humlu. Uczestniczył również w obchodach 1000-lecia górnictwa, nadzorując prace z tym związane. Zmarł 29 grudnia 1943 roku w Złotym Stoku, gdzie został pochowany.